در روایت رسمی جنگها، معمولاً از اهداف نظامی، تاسیسات راهبردی و دستاوردهای عملیاتی سخن گفته میشود. اما بسیاری از مکانهایی که در جنگ آسیب میبینند، فقط رادار و لانچر نیستند که تنها کارکرد نظامی داشته باشند. پالایشگاه، نیروگاه، شبکهی برق، فرودگاه، مراکز ارتباطی و تاسیسات صنعتی، بخشی از مکانها و زیرساختهای دوکاربردهاند؛ زیرساختهایی که هم در حوزههای نظامی، امنیتی و راهبردی و هم در زندگی روزمرهی مردم نقش دارند. برای مردم، پالایشگاه تنها یک تاسیسات صنعتی نیست؛ به بنزین تاکسی، گاز خانه، خوراک صنایع پتروشیمی، بستهبندی دارو، لولههای آب و بسیاری از کالاهای مصرفی گره خورده است. شبکهی برق نیز فقط یک شبکهی فنی نیست؛ پمپ آب، دستگاه اکسیژن، آسانسور، سردخانه، چراغ راهنمایی، اینترنت، کارتخوان و کلاس درس آنلاین به آن وابستهاند. فرودگاه نیز صرفاً یک مرکز حملونقل نیست، بلکه بخشی از زنجیرهی تامین دارو، تجارت و ارتباط با جهان محسوب میشود. از این رو، آسیب به زیرساختهای دوکاربرده تنها به معنای تخریب تجهیزات و تاسیسات نیست، بلکه میتواند زندگی روزمره و فعالیت اقتصادی جامعه را نیز مختل کند.
از موشک تا پلاستیک، فاصلهی زیادی نیست. این فاصله را زنجیرهی زندگی روزمره پر میکند. به همین دلیل است که در اول متن گفته شد که جنگها پس از پایانشان، تمام نمیشوند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر