در حوزهی فنی و مهندسی، زیرساختهای دوکاربرده شامل شبکهها، پروتکلها و سختافزارهایی میشوند که برای ارائهی خدمات عمومی، مانند اینترنت، ماهوارههای مخابراتی یا شبکهی برق، ساخته شدهاند؛ اما لایههای فنی آنها میتواند در عملیات سایبری، جنگ الکترونیک یا ایجاد اختلال در زیرساختهای طرف مقابل نیز به کار گرفته شود. در حوزهی اقتصادی و لجستیکی، جادهها، راهآهن، بنادر، فرودگاهها، خطوط لولهی نفت و گاز و نیروگاهها از مهمترین مصادیق این مفهوم هستند؛ زیرساختهایی که در زمان صلح مبنای تجارت، حملونقل و تامین انرژیاند، اما در زمان جنگ میتوانند به خطوط تدارکاتی، مراکز پشتیبانی و مسیرهای انتقال نیرو و تجهیزات تبدیل شوند. همچنین در حوزهی فضا، سامانههای پرتاب ماهواره و ایستگاههای زمینی که برای پژوهشهای آبوهوایی یا مخابرات تجاری طراحی شدهاند، قابلیتهای شناسایی، تصویربرداری و پشتیبانی نظامی نیز دارند و از همین رو در زمرهی زیرساختهای دوکاربرده قرار میگیرند.
نه اینکه مفهوم بهخودیخود چالش جدیدی ایجاد کند، اما طبیعتاً در تدوین آییننامههای اجرایی این حقوق، ضرورتهای تازهای به وجود میآید. ما برای اجرای حقوق بینالملل، هم در تعقیب و محاکمهی مجرمان و هم در تدوین صورتحسابهای مربوط به غرامت، نیازمند پروتکلهای تازه و آییننامههای جدید خواهیم بود. بهویژه با توجه به جنگی که همراه با تحریمها و جنایتهای بزرگ در شهرها آغاز شده، نیاز به نگرش جدید به این جنگ و تدوین کیفرخواستهای متناسب با آن داریم. جمهوری اسلامی ایران برای طرح دعاوی خود، نیاز به کارشناسان مختلف در عرصههای گوناگون دارد تا بتواند حقوق خود را بر اساس قوانین بینالمللی احقاق کند و زمینهی مجازات مجرمان یا دریافت غرامت از آنها را فراهم آورد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر